Pełne informacje o cytacie

Wyglądała przez okno i mówiła do siebie:
- Choć rano myś ludzka krąży wokół przyziemnych spraw, niczym szary płot dookoła bagnistej łąki, to jednak, gdy się popatrzy na płynące po błękitnym jak morze niebie góry chmur, złociste, obrzeżone... noc jak cień na rozbłyskującą kryształami pokrywę śnieżną, dusza staje się lekka niczym stąpanie dzikiego źrebięcia w pełnej rosy brzezinie na wiosnę i znużenie życia zanika, jak mgła w promieniach letniego słońca.

Ines Lappalainen

Etykiety: cień dusza noc życie

Dodano przez: MojeCytaty.pl

Księgarnia InBook.pl poleca